Όταν οι Τουρκοκύπριοι δολοφόνησαν τη «μητέρα» τους

anavatanyavruvatan

Μια προσπάθεια κατανόησης της ανόδου Ακιντζί

Το πολιτικό περιβάλλον των κατεχομένων, έτσι όπως εμφανίστηκε με την ανάδειξη του νέου Τουρκοκύπριου ηγέτη, αντικατοπτρίζει την έκφραση ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών μετατοπίσεων. Τόσο ο πολιτικός λόγος του Ακιντζί, όσο και η στήριξη που έχει από την κοινότητά του, δείχνουν μια πραγματικότητα που μεταβάλλεται συνεχώς, εξελίσσεται και επηρεάζει ποικιλοτρόπως το Κυπριακό πρόβλημα. Είναι για αυτό ακριβώς το λόγο που θα πρέπει να μελετηθούν πιο προσεκτικά αυτοί οι νέοι χώροι έκφρασης της εθνοκοινοτικής βούλησης των Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι φαίνεται να επηρεάζουν άμεσα την (παράνομη) πολιτειακή τους κατάσταση, τις σχέσεις τους με την Τουρκία, αλλά και τις σχέσεις τους με την Ελληνοκυπριακή κοινότητα.

Συνέχεια

Ανάδειξη του Τ/Κ Ηγέτη σε αριθμούς. Οι τελευταίες τρείς αναμετρήσεις

ekloges 2000

ekloges 2005

ekloges 2010

Όλα τα πιο πάνω στοιχεία αντλήθηκαν από το Ανώτατο Συμβούλιο Εκλογών της «ΤΔΒΚ»

Νίκος Μούδουρος

22 Απριλίου 2015

Ο Μουσταφά Ακιντζί και η κυπριακή ελιά

Ο Μουταφά Ακιντζί ξεκίνησε την προεκλογική του εκστρατεία με το πιο πάνω φιλμάκι, βασικό θέμα του οποίου ήταν η κυπριακή ταυτότητα έτσι όπως εκφράζεται μέσα από την ελιά.
Τα λόγια και οι εικόνες είναι ενδεικτικές της προεκλογικής του εκστρατείας αλλά ακόμα πιο χαρακτηριστικές του πολιτικού υπόβαθρου της στήριξης που είχε απόψε.
Σε ελεύθερη μετάφραση τα λόγια έχουν ως εξης:
«Πόσες και πόσες γενιές είδες σε αυτά τα χώματα, τα οποία γέννησαν και ανάθρεψαν πολιτισμούς…
Ήσουν από την αρχή το συμβολο της ελπίδας, της ελευθερίας και του μέλλοντος…
Ήρθε καιρός που πρόσφερες τους καρπούς σου, έγινες η ελπίδα για το μέλλον μας…
Ήρθαν καιροί που έδωσες το κέφι και την ασφάλεια στο διπλανό σου άνθρωπο…
Όλοι μας εμπιστευθήκαμε την αξιοπρεπή και τιμημένη στάση σου…
Ήρθαν οι καιροί που μας προστάτευσες με την μυρωδιά των φύλλων σου…
Παρά τους δύσκολους καιρούς στάθηκες όρθια στα δικά σου πόδια, στις δικές σου ρίζες…
Δεν υπέκυψες στις επιθέσεις…
Προστάτευσες όλους με τη σκιά σου, χωρίς να αποκλείσεις κανένα, χωρίς να ρωτήσεις την προέλευση του…
Η ύπαρξη σου από μόνη της πρόσθεσε αξία σε αυτά τα χώματα…
Χωρίς να υπολογίζεις που φυσά ο άνεμος, μας έδειξες το δρόμο…
Γύρω σου μεγάλωσε η ανθρωπιά…
Τώρα και πάλι με σένα γεννιούνται νέες ιδέες… για ένα πιο όμορφο και ελπιδοφόρο μέλλον…».

Νίκος Μούδουρος

20 Απριλίου 2015

Απόπειρα ενδοσκόπησης της τουρκοκυπριακής κάλπης

CCyw9z0W8AEf1d8

Η δημοσιογράφος Αϊσού Ακτέρ σε ένα παλαιότερο της άρθρο στην εφημερίδα Γενί Ντουζέν έγραφε: «Ο πατέρας μου γεννήθηκε επί αγγλικής διοίκησης. Είδε την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα πρώτα νεανικά του χρόνια πέρασαν στην Προσωρινή Τουρκική Διοίκηση. Έζησε στην Αυτόνομη Τουρκοκυπριακή Διοίκηση, καθώς και στο Τουρκοκυπριακό Ομόσπονδο Κράτος. Στα χρόνια της ωριμότητας του κατάφερε να μεγαλώσει τα παιδιά του στην Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου. Κουβαλούσε στην τσέπη του τουλάχιστον τρία διαβατήρια. Στην πραγματικότητα όμως κανένα δεν ολοκλήρωσε την ταυτότητά του. Εγώ γεννήθηκα σε ένα κράτος που δεν θυμούμαι. Μεγάλωσα σε μια Δημοκρατία που μου την δίδαξαν. Έζησα με μια ελπίδα που σχεδόν την αποστήθισα. Στην τσέπη μου έχω τρία διαβατήρια. Υπήρξαν περιπτώσεις που χρησιμοποίησα και τα τρία ταυτόχρονα, αλλά δεν κατάφερα να εξηγήσω τον πόνο μου… τόσες διοικήσεις, τόσα διαβατήρια και τόσες ταυτότητες, δεν μπόρεσαν να κάνουν ευτυχισμένη αυτή την κοινότητα». Τα λόγια αυτά παρουσιάζουν με ολοκληρωμένο τρόπο το βασικό δίλημμα επιβίωσης που αναπαράγεται διαρκώς και αγγίζει πλέον το σύνολο της Τουρκοκυπριακής κοινότητας. Η επικαιροποίηση αυτού του διλήμματος σήμερα εκφράζει με ουσιαστικό τρόπο τα πολιτικά και οικονομικά αδιέξοδα των Τουρκοκυπρίων, τα οποία με τη σειρά τους καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις αντιλήψεις και τις επιδιώξεις της κοινότητας.

Συνέχεια

Μερικά στοιχεία για τις εκλογές της 19ης Απριλίου στην Τ/Κ κοινότητα

untitled

  • Αυτή θα είναι η 7η φορά που οι Τ/Κ εκλέγουν τον ηγέτη τους μετά τη δημιουργία της «ΤΔΒΚ». 9 Ιουνίου 1985 ήταν η πρώτη. Το 1976 και το 1981 έγιναν εκλογές για την ηγεσία του τ/κ ομόσπονδου κράτους (ενώ το 1973 έγιναν οι εκλογές για τον αντιπρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας).
  • Από το 1985 μέχρι και τις προηγούμενες εκλογές του 2010, συνολικά 21 πρόσωπα ήταν υποψήφιοι για την ηγεσία της κοινότητας.
  • Οι εκλογές με τους περισσότερους υποψηφίους ήταν αυτές του 2005 – σε πολύ ιδιαίτερες συνθήκες – με 9 υποψηφιότητες.
  • Οι εκλογές με τους λιγότερους υποψήφιους ήταν αυτές του 1990 (Ραούφ Ντενκτάς, Αλμπάϊ Ντουρντουράν και Ισμαήλ Μποζκουρτ).
  • Από τις προηγούμενες έξι εκλογικές αναμετρήσεις, τέσσερις φορές νίκησε ο Ραούφ Ντενκτάς, μία ο Μ.Α.Ταλάτ και μία ο Ντερβίς Έρογλου.
  • Από το 1985 μέχρι και το 2010, το χαμηλότερο ποσοστό προσέλευσης καταγράφηκε στις εκλογές του 1995 με 80.1%.
  • Μόνο δύο φορές κανένας υποψήφιος δε συγκέντρωσε 50% από τον πρώτο γύρο. Το 1995 διεξήχθηκε και ο δεύτερος γύρος, όμως το 2000 τελικά ο Ερογλου απέσυρε την υποψηφιότητα του στο δεύτερο γύρο και επικράτησε χωρίς εκλογές ο Ντενκτάς.
  • Στις εκλογές της ερχόμενης Κυριακής, λαμβάνουν μέρος για πρώτη φορά τέσσερις υποψήφιοι (Οζερσαϊ, Σιμπερ, Ονουρερ, Ουλας) ενώ ο Έρογλου συμμετέχει για 5η φορά και οι Ακιντζί, Κιρνταγ για 3η φορά.

Νίκος Μούδουρος

Facebook Note

Σύντομοι προβληματισμοί για τους βασικούς διεκδικητές της Τ/Κ ηγεσίας

images

Derviş Eroğlu: Ο «λύκος» της κομματικής ίντριγκας και του παρασκηνίου. Αρχικά αποτέλεσε την επιλογή Denktaş ενάντια στους αντιπάλους του στο Κόμμα Εθνικής Ενότητας. Αργότερα ο ίδιος ο Eroğlu ήταν αυτός που «εξανάγκασε» τον Denktaş σε αποχώρηση και στη δημιουργία του Δημοκρατικού Κόμματος. Πολιτικός που έχτισε την πορεία του σε πλήρη ταύτιση με την ιδιότυπη κρατική οικοδόμηση μετά το 1974. O Eroğlu δημιούργησε ένα τεράστιο δίκτυο πελατειακών σχέσεων και προσωπικής εξουσίας, πολλές φορές παρά τους σχεδιασμούς της Άγκυρας. Η αντιπαράθεση του με τον Erdoğan σε σχέση με τη δημιουργία της επιτροπής αποζημιώσεων πριν λίγα χρόνια, καταγράφηκε στη δημόσια σφαίρα ως μια από τις σοβαρότερες. Άλλωστε ο διαμοιρασμός των ε/κ περιουσιών ήταν μια βασική συνιστώσα της πολιτικής οικονομίας των χωριστών δομών από το 1974 και μετά. Σήμερα κατέρχεται στις εκλογές ως υπέρμαχος των διαπραγματεύσεων. Το βασικό του μήνυμα επικεντρώνεται ουσιαστικά στην πλήρη ομαλοποίηση της σημερινής κατάστασης, η οποία θα διασφαλίζει την ενσωμάτωση των Τ/Κ στη διεθνή πραγματικότητα χωρίς τον αναγκαίο διαμοιρασμό εξουσίας σε μια ομοσπονδία και με ελάχιστες ανακατατάξεις σε ζητήματα εδαφικού-πληθυσμού. Ξεκίνησε την προεκλογική του εκστρατεία ως το φαβορί. Όμως η μεταβατική περίοδος που βιώνει η Τ/Κ κοινότητα, αναγκάζει σε δεύτερες σκέψεις. Το σύνθημα για εκλογές ενός γύρου δε συγκεντρώνει τον ενθουσιασμό της κατακερματισμένης κεντροδεξιάς, ενώ η δυναμική της «κρυφής ψήφου» που καταγράφει ο δρόμος και όχι οι δημοσκοπήσεις, φαίνεται να λειτουργούν τις τελευταίες εβδομάδες ως κινητήριος μοχλός αύξησης των πιθανοτήτων ήττας του σε ένα δεύτερο γύρο. Συνεχίζει να αντιμετωπίζει – έστω και σε μειωμένο βαθμό – τα προβλήματα που δημιουργεί η κακή κατάσταση των δύο μεγάλων κομμάτων που τον υποστηρίζουν (Κόμμα Εθνικής Ενότητας και Δημοκρατικό). Ωστόσο ακριβώς λόγω των δυνατοτήτων των συμφερόντων του κύκλου του, κανένας δεν τον θεωρεί «εύκολο αντίπαλο».

Sibel Siber: Η υποψήφια του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος αποτελεί από πολλές απόψεις το «νέο στάδιο» των αλλαγών/αντιπαραθέσεων μεταξύ των διαφορετικών ιδεολογικών ρευμάτων εντός του κόμματος. Είναι η πρώτη φορά ιστορικά που το Ρεπουμπλικανικό αποφάσισε να θέσει ως επιλογή μια προσωπικότητα που δε φέρει μαζί της τις παραδόσεις του «ιδρυτικού πνεύματος» του κόμματος σε ότι αφορά στο Κυπριακό: τη λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Η Siber προέρχεται από το Δημοκρατικό Κόμμα και εντάχθηκε στις «Ενωμένες Δυνάμεις» του Ρεπουμπλικανικού τα τελευταία χρόνια ως έκφραση του ανοίγματος προς την κεντροδεξιά. Η εσωκομματική αντιπάράθεση – ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών – θα δείξει τελικά εάν το «άνοιγμα» προς την κεντροδεξιά μετατρέπεται στη νέα φυσιογνωμία του Ρεπουμπλικανικού. Πάντως στα τελευταία στάδια της προεκλογικής η Siber έδειξε να υιοθετεί τις παραδοσιακές προγραμματικές θέσεις του κόμματος. (Ένδειξη ίσως των επιρροών που ασκούνται από μια μεγάλη μερίδα της βάσης του κόμματος). Στα πλεονεκτήματα της καταγράφεται η «μη εμπολή» της με το παραδοσιακό τ/κ κατεστημένο. Στα μειονεκτήματα της καταγράφεται η κακή οργανωτική και πολιτική κατάσταση του Ρεπουμπλικανικού.

Mustafa Akıncı: Ο υποψήφιος που συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες συσπείρωσης των δυναμικών των «υπόγειων ρευμάτων» της κοινότητας. Η προεκλογική του εκστρατεία αλλά και η ευρύτερη του παρέμβαση τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε ταύτιση με τον εκσυγχρονισμό της κοινοτικής διεκδίκησης για αξιοπρέπεια και πολιτικη ισότητα έναντι της Άγκυρας. Ο λόγος που ανέπτυξε ο Akıncı συνδέει το κίνημα της περιόδου 2002-2003 με αυτό του 2011, στο επίκεντρο των οποίων βρέθηκε η αγωνία για προστασία της κυπριακής διάστασης της ταυτότητας των Τ/Κ. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο ίδιος ο Akıncı προέρχεται από κλασικές συνομοσπονδιακές θέσεις, οι οποίες εκφράστηκαν από το χώρο του Κόμματος Κοινοτικής Σωτηρίας τη δεκαετία του 1980. Όμως θα πρέπει επίσης να καταγραφεί ότι από ένα σημείο και μετά, τόσο το βασικό κόμμα που τον υποστηρίζει (Κόμμα Κοινοτικής Δημοκρατίας), όσο και ο ίδιος, ταυτίζονται πλήρως με τις πιο φιλοπρόοδες ομοσπονδιακές θέσεις της κοινότητας. Το ποσοστό που θα συγκεντρώσει – είτε στον πρώτο γύρο, είτε σε ενδεχόμενη παρουσία του στο δεύτερο γύρο – αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη έκφραση της αντιπαράθεσης και του νέου πλαισίου σχέσεων μεταξύ Τ/Κ και Άγκυρας ιδιαίτερα έτσι όπως εξελίσσονται μετά τα δημοψηφίσματα του 2004. Οι δυναμικές της συγκεκριμένης υποψηφιότητας ως συνέχεια των ανατροπών του προηγούμενου καλοκαιριού (δημοτικές και δημοψήφισμα), μάλλον μετατρέπονται σε ποιοτικές ενδείξεις του «νέου» τύπου εθνο-κοινοτικής έκφρασης της Τ/Κ κοινότητας συνολικά.

Kudret Özersay: Εκπροσωπεί τουλάχιστον ένα μέρος της νέας δεξιάς ελίτ των Τ/Κ έτσι όπως εμφανίζεται κυρίως στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Επιδίωξε να συσπειρώσει τη γενικότερη απογοήτευση της κοινότητας από τη γενικευμένη κρίση του πολιτικού συστήματος. Εμφανίζεται με θέσεις προσανατολισμένες στην ενίσχυση των εξουσιών των κρατιδίων και όχι της κεντρικής κυβέρνησης σε μια πιθανή λύση του Κυπριακού. Προσπαθεί να αναδείξει περισσότερο τη χειραφέτηση ενός «τ/κ λαού» τόσο απέναντι από την Άγκυρα, αλλά ιδιαίτερα απέναντι από την ε/κ κοινότητα. Η πρόταση του για άνοιγμα των Βαρωσίων υπό Τ/Κ διοίκηση είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Το ποσοστό που θα κερδίσει μπορεί υπό προϋποθέσεις να επηρεάσει τον τελικό νικητή των εκλογών. Σίγουρα όμως θα επηρεάσει το άμεσο μέλλον της τ/κ δεξιάς και τις ισορροπίες μεταξύ του παλιού «πνεύματος της ΤΜΤ» και των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων.

Νίκος Μούδουρος

14 Απριλίου 2015

Facebook Note 

Συνέχεια