Ο Ερντογάν «επανιδρύει» το κράτος

halk-darbeye-karsi-sokaga-cikiyor-1618363

Της Μικαέλλας Λοίζου

ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ, ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΚΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΒΙΑΙΟ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΗΜΕΝΟ, ΟΠΩΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ

Ο στόχος του Τούρκου Προέδρου δεν είναι μόνο να εκκαθαρίσει και να περιθωριοποιήσει τη δομή του Γκιουλέν εντός της Τουρκίας, ο πολύ μεγάλος στόχος είναι να έχει και τον ίδιο, που θα θεωρηθεί η μέγιστη πολιτική νίκη, αναφέρει ο Νίκος Μούδουρος

Αν, για παράδειγμα, το 2013 με τα σκάνδαλα είχαμε ένα μίνιμουμ συμπέρασμα ότι όντως οι τουρκοαμερικανικές σχέσεις θα επηρεαστούν αρνητικά, σήμερα μπορούμε να πούμε ότι είναι κρισιακή η κατάσταση στο επίπεδο Γκιουλέν

«Υπάρχει διαδεδομένη αντίληψη ότι το πραξικόπημα ήταν μια σκευωρία του ίδιου του Ερντογάν. Πολύ πιο εύκολα μπορεί να διαδοθεί, από τη στιγμή που ήταν όντως πολύ λογικό και αναμενόμενο από τους παραπάνω, ότι τέτοιου είδους ενέργειες θα τις αξιοποιούσε για τους δικούς του πολιτικούς στόχους. Άρα εδραιώθηκε η αντίληψη ότι πρόκειται περί σκευωρίας», εξηγεί στην Κυριακάτικη «Σημερινή» ο Δρ Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών Νίκος Μούδουρος. Όμως τα στοιχεία που έχουμε μπροστά μας, τουλάχιστον μέχρι αυτή τη στιγμή, -κάποια σημαντικά πράγματα ίσως να μην τα μάθουμε ποτέ- καταδεικνύουν ότι το πραξικόπημα ήταν μια ευρείας κλίμακας απόπειρα, αναφέρει.

Συνέχεια

Ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης του νερού στα κατεχόμενα

Η αντιπαράθεση μεταξύ μερών της Τουρκοκυπριακής κοινότητας και της κυβέρνησης της Τουρκίας στο ζήτημα της διαχείρισης του νερού από τον υποθαλάσσιο αγωγό, φαίνεται να συνεχίζεται. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ήδη ο Ταλάτ και ο Οζγκιουργκιουν συμφώνησαν σε ένα μοντέλο ιδιωτικοποίησης του διαμοιρασμού του νερού, όμως πολλές είναι οι αντιδράσεις κυρίως εντός του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος. Το επόμενο χρονικό διάστημα θα πρέπει να αναμένονται νέες αντιπαραθέσεις για το θέμα, το οποίο και θα κρατηθεί στην επικαιρότητα.

Fileleftheros 031215

Εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος, 3 Δεκεμβρίου 2015

 

Νίκος Μούδουρος

3 Δεκεμβρίου 2015

Απόπειρα ενδοσκόπησης της τουρκοκυπριακής κάλπης

CCyw9z0W8AEf1d8

Η δημοσιογράφος Αϊσού Ακτέρ σε ένα παλαιότερο της άρθρο στην εφημερίδα Γενί Ντουζέν έγραφε: «Ο πατέρας μου γεννήθηκε επί αγγλικής διοίκησης. Είδε την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα πρώτα νεανικά του χρόνια πέρασαν στην Προσωρινή Τουρκική Διοίκηση. Έζησε στην Αυτόνομη Τουρκοκυπριακή Διοίκηση, καθώς και στο Τουρκοκυπριακό Ομόσπονδο Κράτος. Στα χρόνια της ωριμότητας του κατάφερε να μεγαλώσει τα παιδιά του στην Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου. Κουβαλούσε στην τσέπη του τουλάχιστον τρία διαβατήρια. Στην πραγματικότητα όμως κανένα δεν ολοκλήρωσε την ταυτότητά του. Εγώ γεννήθηκα σε ένα κράτος που δεν θυμούμαι. Μεγάλωσα σε μια Δημοκρατία που μου την δίδαξαν. Έζησα με μια ελπίδα που σχεδόν την αποστήθισα. Στην τσέπη μου έχω τρία διαβατήρια. Υπήρξαν περιπτώσεις που χρησιμοποίησα και τα τρία ταυτόχρονα, αλλά δεν κατάφερα να εξηγήσω τον πόνο μου… τόσες διοικήσεις, τόσα διαβατήρια και τόσες ταυτότητες, δεν μπόρεσαν να κάνουν ευτυχισμένη αυτή την κοινότητα». Τα λόγια αυτά παρουσιάζουν με ολοκληρωμένο τρόπο το βασικό δίλημμα επιβίωσης που αναπαράγεται διαρκώς και αγγίζει πλέον το σύνολο της Τουρκοκυπριακής κοινότητας. Η επικαιροποίηση αυτού του διλήμματος σήμερα εκφράζει με ουσιαστικό τρόπο τα πολιτικά και οικονομικά αδιέξοδα των Τουρκοκυπρίων, τα οποία με τη σειρά τους καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις αντιλήψεις και τις επιδιώξεις της κοινότητας.

Συνέχεια

Είμαστε «μπάσταρδοι»! Μια Τουρκοκυπριακή απάντηση στην Άγκυρα

peacelovefootball

Το ποδόσφαιρό στην Κύπρο, κάποτε ήταν από τις πρώτες μορφές διαχωρισμού Ελληνοκυπρίων – Τουρκοκυπρίων. Σήμερα, οι εξελίξεις στο τουρκοκυπριακό ποδόσφαιρο φαίνεται να ανανεώνουν, να εκσυγχρονίζουν με νέους όρους το διαχωρισμό – συνειδησιακό, πολιτισμικό, ιδεολογικό – μεταξύ Τουρκίας και Τουρκοκυπριακής κοινότητας. Η ουσία της απόφασης της τουρκοκυπριακής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου για έναρξη των διαδικασιών ένταξης στην ΚΟΠ, έχει διπλή διάσταση. Από τη μια, αποτελεί μια ευθεία απόρριψη της τουρκικής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου ως δομής εκπροσώπησης των Τουρκοκυπρίων. Από την άλλη, αποτελεί εργαλειακή επιλογή της ΚΟΠ ως μιας δομής μερικής έστω ενσωμάτωσης των Τουρκοκύπριων νέων στη διεθνή πραγματικότητα. Όμως η σημασία της απόφασης αυτής χαρακτηρίζεται περισσότερο από τα σημάδια μιας νέας κατάστασης πραγμάτων στην κοινότητα, η οποία φαίνεται να επηρεάζει συνολικά ευρύτερες πολιτικές εξελίξεις.

Συνέχεια

Ο Συντηρητισμός στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας

cover

Ο Συντηρητισμός στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας (Pdf)

Όταν πεθαίνουν οι άντρες και όχι η πατριαρχία. Γυναίκες «σουλτάνες» και «πλιατσικολόγες» στη «νέα Τουρκία»

xylinapodia

Η Ayşegül ήταν 15 χρονών όταν βιάστηκε. Αναγκάστηκε τελικά να παντρευτεί και να συζήσει με το βιαστή της υπό την απειλή ότι εάν δεν το έκανε, τότε αυτός «θα τα εξηγούσε όλα στη γειτονιά». Εγκατέλειψε το σχολείο… δεν είπε ποτέ και σε κανένα, ούτε στην οικογένεια της, ούτε στους φίλους της, τι συνέβηκε… κανένας δε θα πίστευε τη δική της ιστορία. Έτσι αναγκάστηκε να λέει το βιαστή της «σύζυγο». Απέκτησε μαζί του τέσσερα παιδιά και καθ’ όλη τη διάρκεια του «έγγαμου βίου» το ξυλοκόπημα, η υποτίμηση και ο εκφοβισμός ήταν κομμάτι της ζωής της. «Θα σε θάψω σε αυτό εδώ το σπίτι, να μη μπορεί να σε βρει ούτε η μάνα σου, ούτε το κράτος», ήταν μια από τις «συνηθισμένες» απειλές που δεχόταν για 18 συνολικά χρόνια που έμεινε δίπλα στο συγκεκριμένο άντρα.

Συνέχεια

Η τουρκοκυπριακή κάλπη της ρευστότητας

rigeszebras

Το ερώτημα ποιος θα εκλεγεί ηγέτης της Τουρκοκυπριακής κοινότητας στις 19 Απριλίου 2015, φυσιολογικά παραμένει ακόμα αναπάντητο. Αλλά αυτή τη φορά ο λόγος που μένει αναπάντητο το ερώτημα δεν είναι μόνο η σχετικά σημαντική απόσταση από τη νύχτα της 19ης Απριλίου. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός ότι καμιά εταιρεία δημοσκοπήσεων, από τις λίγες που λειτουργούν στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα, δεν έχει δημοσιοποιήσει καμιά έρευνα την οποία ολοκλήρωσε. Τα επιτελεία των κυριότερων υποψηφίων – Derviş Eroğlu, Sibel Siber, Mustafa Akkıncı, Kudret Özersay – αφήνουν μόνο κάποιες διαρροές (και αυτές όχι στον Τύπο) από έρευνες γνώμης που έγιναν, με στόχο να ανιχνεύσουν περισσότερο τις «σιωπηλές και ανέκφραστες» τάσεις της κοινωνίας. Ομολογουμένως η Τουρκοκυπριακή κοινότητα παρουσιάζει αυτή τη στιγμή μια «περίεργη» ρευστότητα, τα μηνύματα της οποίας είναι δύσκολο να αποκωδικοποιηθούν ολοκληρωτικά πριν από τη νύχτα της εκλογικής αναμέτρησης.

Συνέχεια