Το Κυπριακό μέσα από τα προεκλογικά προγράμματα των κομμάτων στην Τουρκία

284334

Στις 24 Ιουνίου 2018 θα διεξαχθούν ταυτόχρονα οι πρόωρες βουλευτικές και προεδρικές εκλογές στην Τουρκία. Στη βάση αυτών των εκλογών ολοκληρώνεται η υιοθέτηση του νέου πολιτεύματος της προεδρικής δημοκρατίας, το οποίο εγκρίθηκε στο δημοψήφισμα του Απριλίου 2017. Οι ψηφοφόροι θα καθορίσουν ταυτόχρονα τη νομοθετική (Εθνοσυνέλευση) και την εκτελεστική (Προεδρία) εξουσία της χώρας. Αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας και οι δυναμικές που προκύπτουν από αυτή την ταύτιση θα είναι σημαντικές για την επόμενη περίοδο. Η προσφυγή στις κάλπες φυσικά δεν επηρεάζεται μόνο από το νέο πλαίσιο του προεδρικού συστήματος. Δίπλα σε αυτό θα μπορούσαν να προστεθούν οι βαθιές αναταράξεις που προκαλεί η συνεχιζόμενη οικονομική αποσταθεροποίηση, η πόλωση που καταγράφεται στην κοινωνία, αλλά και το χάος που επικρατεί γενικά στην περιφέρεια. Οι κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις που συγκροτούν το περιβάλλον μέσα στο οποίο θα πραγματοποιηθεί η διπλή εκλογική διαδικασία, επηρεάζουν με τον τρόπο τους τόσο την τελική επιλογή των ψηφοφόρων, αλλά και τα ίδια τα πολιτικά κόμματα. Προεδρικό σύστημα, θεσμοθέτηση κομματικών συμμαχιών, οικονομική αποσταθεροποίηση, πόλωση και καθεστώς έκτακτης ανάγκης, αποτελούν την ίδια στιγμή στοιχεία που στον ένα ή στον άλλο βαθμό επηρέασαν τις πολιτικές θέσεις των κομμάτων. Συνεπώς τα ίδια τα κείμενα των προεκλογικών προγραμμάτων αποκτούν μια επιπλέον σημασία, τουλάχιστον στο επίπεδο μιας περαιτέρω κατανόησης του κλίματος που επικρατεί στην Τουρκία λίγο πριν από την κάλπη. Τα ίδια ισχύουν φυσικά και για το Κυπριακό. Παρόλο που το Κυπριακό απουσίασε ολοκληρωτικά από την δημόσια αντιπαράθεση, εντούτοις είναι παρόν – έστω και υποβαθμισμένο – στα προεκλογικά κείμενα των κομμάτων.

Το νέο στοιχείο των κομματικών συμμαχιών

Οι κομματικές συμμαχίες θεσπίστηκαν για πρώτη φορά για τις εκλογές του Ιουνίου 2018. Προηγουμένως δεν επιτρεπόταν από τον εκλογικό νόμο και η συγκρότηση τους αφορά μόνο στις βουλευτικές εκλογές. Στις βουλευτικές της 24ης Ιουνίου 2018 υπάρχουν δύο βασικές εκλογικές συμμαχίες. Η μία είναι η «Συμμαχία του Λαού». Αποτελείται από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) και το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (MHP). Σε αυτή τη συμμαχία συμμετέχει επίσης και το Κόμμα Μεγάλης Ενότητας (BBP), το οποίο όμως εντάχθηκε με 18 υποψηφιότητες στο ψηφοδέλτιο του ΑΚΡ. Η δεύτερη είναι η «Συμμαχία του Έθνους». Αποτελείται από το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), το Καλό Κόμμα (İYİ Parti) το Κόμμα Ευδαιμονίας (Saadet Partisi), ενώ συμμετέχει με στελέχη του το Δημοκρατικό Κόμμα (DP).  Το Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP) έμεινε εκτός κομματικών συμμαχιών. Συμμετέχει αυτόνομα στις εκλογές της 24ης Ιουνίου και η εξέλιξη αυτή αποτελεί ίσως το σημαντικότερο πολιτικό ζήτημα, τόσο για την κατάσταση στην Τουρκία σήμερα, όσο και για το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών. Εξαιτίας της επιρροής που έχει ανάμεσα στον κουρδικό πληθυσμό της Τουρκίας, σε περίπτωση που δεν καταφέρει να ξεπεράσει το όριο του 10%, τότε οι έδρες θα μεταφερθούν αυτόματα στο δεύτερο σε ποσοστά κόμμα των περιοχών αυτών που είναι το ΑΚΡ. Με αυτό τον τρόπο υπάρχει η πιθανότητα το κυβερνών κόμμα να κερδίσει ακόμα 50-60 έδρες και υπολογίζεται ότι έτσι θα καταφέρει να ξεπεράσει το ερώτημα που υπάρχει σε σχέση με την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Οι υποψηφιότητες για τις προεδρικές εκλογές, δεν «αντιστοιχούν» ακριβώς στις κομματικές συμμαχίες των βουλευτικών. Μόνο η «Συμμαχία του Λαού» κατάφερε να προωθήσει κοινή προεδρική υποψηφιότητα, αυτή του Έρντογαν. Αντίθετα υποψήφιος του CHPγια την προεδρία της χώρας είναι ο Μουχαρέμ Ίντζε, του Καλού Κόμματος η Μεράλ Άκσενερ και του Κόμματος Ευδαιμονίας ο Τεμέλ Καραμολλάογλου. Υποψήφιος του HDP είναι ο Ντεμιρτάς.

Το ΑΚΡ: «Ισχυρό Κοινοβούλιο, Ισχυρή Κυβέρνηση, Ισχυρή Τουρκία»

Το προεκλογικό πρόγραμμα του ΑΚΡ φέρει τον γενικό τίτλο «Ισχυρό Κοινοβούλιο, Ισχυρή Κυβέρνηση, Ισχυρή Τουρκία». Το σύνθημα παραπέμπει ευθέως στην αγωνία του Έρντογαν για την πιθανότητα η εκλογή του στην προεδρία να συνοδευτεί από απώλεια της κυβερνητικής πλειοψηφίας στην Εθνοσυνέλευση. Το κείμενο του προγράμματος του ΑΚΡ αποτελείται από 360 σελίδες. Όπως συνήθως είναι το μεγαλύτερο και πληρέστερο σε λεπτομέρειες πολιτικό πρόγραμμα. Σε αυτό καταγράφονται τα πεπραγμένα των προηγούμενων 16 χρόνων στη διακυβέρνηση και συμπληρώνονται από τις δεσμεύσεις για την επόμενη περίοδο. Είναι γεγονός ότι παρά το μέγεθος του προγράμματος, απουσιάζει η «μαγεία» των προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων. Στο μεγαλύτερο μέρος του προγράμματος το ΑΚΡ εξαναγκάζεται σε επαναλήψεις παλιών προεκλογικών εκστρατειών, οι οποίες αυτή τη φορά εντάχθηκαν στο ιδεολογικό περιβάλλον που δημιούργησε η πραξικοπηματική απόπειρα του 2016 και η «θεοποίηση» της ανάγκης για προστασία του κράτους από «εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς».

Το κεφάλαιο της εξωτερικής πολιτικής στο πρόγραμμα του ΑΚΡ τιτλοφορείται ως «Εξωτερική πολιτική και εθνική ασφάλεια». Η ενσωμάτωση της «εθνικής ασφάλειας» στην εξωτερική πολιτική, δεν είναι κάτι που επικρατούσε τα προηγούμενα χρόνια στα κείμενα του ΑΚΡ. Υπό αυτή την έννοια είναι χαρακτηριστική αλλαγή στο σημερινό περιβάλλον έκτακτης ανάγκης. Σε αυτό το κεφάλαιο υπογραμμίζεται ότι η ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε «συνεχίζει να αποτελεί στρατηγικό στόχο». Όμως σημειώνεται με νόημα ότι «οι σχέσεις μας με την Ε.Ε δεν είναι εναλλακτικές, αλλά συμπληρωματικές» των άλλων σχέσεων που πρέπει να έχει η Τουρκία. Ενδεικτικές για την επόμενη περίοδο είναι και οι αναφορές του κυβερνώντος κόμματος σε σχέση με τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Το συγκεκριμένο θέμα αρχίζει με τη φράση: «Επιθυμούμε να ξεπεράσουμε τα προβλήματα που έχουμε με τις ΗΠΑ». Συνεχίζει ξεκαθαρίζοντας ότι τα βασικά στοιχεία της συνεργασίας Τουρκίας – ΗΠΑ θα πρέπει να είναι η διακοπή της στήριξης που παρέχουν οι Αμερικανοί στο κουρδικό κίνημα εντός Συρίας, η απτή συνεργασία με την Άγκυρα στην καταπολέμηση του ΡΚΚ, καθώς και η παράδοση του Γκιουλέν στην τουρκική δικαιοσύνη.

Στο κεφάλαιο της εξωτερικής πολιτικής του ΑΚΡ εντάσσεται και το Κυπριακό πρόβλημα. Η συγκεκριμένη παράγραφος, αρκείται σε γενικές αναφορές εάν συγκριθεί με τοποθετήσεις κυβερνητικών αξιωματούχων το τελευταίο χρονικό διάστημα. Χαρακτηριστικά αναφέρει: «Είμαστε στο πλευρό του Τουρκοκυπριακού λαού. Θα συνεχίσουμε με αποφασιστικότητα τα βήματα που κάναμε μέχρι σήμερα για την ενδυνάμωση της οικονομικής υποδομής της ΤΔΒΚ και την ενίσχυση της ευημερίας της. Ως εγγυήτρια χώρα θα συνεχίσουμε τη δημιουργική μας συμβολή για μια δίκαιη και μόνιμη λύση που έχει ως βάση της την πολιτική βούληση και των δύο λαών, καθώς και το ότι είναι οι από κοινού ιδιοκτήτες του νησιού».

Το ΜΗΡ: «Συμμαχία του Λαού, ο ορθολογισμός του έθνους»

Το προεκλογικό πρόγραμμα του ΜΗΡ κινείται στα παραδοσιακά θεωρητικά πλαίσια του εθνικιστικού κινήματος της χώρας. Επιδιώκει να προωθήσει τις παραδόσεις του ιδεολογικού ρεύματος του τουρκισμού ως «ιδρυτικές» όχι μόνο της «Συμμαχίας του Λαού» με το ΑΚΡ, αλλά και της νέας πολιτικής τάξης που γεννιέται στην Τουρκία. Καθόλου τυχαία ο γενικός τίτλος του προγράμματος του ΜΗΡ έχει ως εξής: «Συμμαχία του Λαού, ο ορθολογισμός του έθνους: Εθνική Στάση, Ιερή Άνοδος». Εάν συγκριθεί με το πρόγραμμα του ΑΚΡ, σίγουρα το ΜΗΡ υπογραμμίζει περισσότερο την έννοια της «προαιώνιας και παντοτινής» ύπαρξης του τουρκικού κράτους, ως μια μεταφυσική έννοια που βρίσκεται υπό απειλή και συνεπώς χρειάζεται την προστασία από τις «εθνικές δυνάμεις». Όπως και στο πρόγραμμα του ΑΚΡ, έτσι και στο κείμενο του ΜΗΡ υπάρχει έντονη η αναφορά σε «εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς». Αυτή είναι και η βασική γραμμή νομιμοποίησης της ανάγκης για ανεξαρτητοποίηση της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, σύμφωνα με το ΜΗΡ.

Πέραν από τον έντονο αρνητισμό που διατυπώνει το ΜΗΡ απέναντι στην Ε.Ε, ιδιαίτερα σκληρές είναι και οι θέσεις που καταγράφονται σε σχέση με το Κυπριακό πρόβλημα. Χαρακτηριστικά το Κυπριακό στο πρόγραμμα του ΜΗΡ εντάσσεται στο κεφάλαιο «Ο Τουρκικός Κόσμος». Το πρόγραμμα αρχικά αναφέρει ότι ένα βασικό στοιχείο της εξωτερικής πολιτικής του κόμματος θα είναι η εμβάθυνση των οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών και πολιτιστικών σχέσεων της Τουρκίας με τους «Τούρκους ομοεθνείς που ζουν στην Κύπρο, στον Καύκασο, στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή, και στις χώρες της Κεντρικής Ασίας». Στη συνέχεια και πιο συγκεκριμένα οι δύο παράγραφοι για το Κυπριακό αναφέρουν τα εξής: «Η Κύπρος είναι η πιο σημαντική εθνική υπόθεση της Τουρκίας. Η Τουρκία έχει στην Κύπρο δικαιώματα και υποχρεώσεις που πηγάζουν από τις συνθήκες εγκαθίδρυσης και τα οποία δεν μπορούν ούτε συζητηθούν, αλλά ούτε και να γίνουν υποχωρήσεις. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η νόθευση των ουσιαστικών εγγυήσεων της Τουρκίας. Το κόμμα μας πιστεύει ότι η μοναδική ρεαλιστική, εφαρμόσιμη και βιώσιμη λύση στην Κύπρο θα πρέπει να βασίζεται σε μια συνεταιρική δομή δύο ζωνών, δύο εθνών και δύο κρατών. Για την ίδρυση μιας τέτοιας δομής, η Τουρκία θα πρέπει να στηρίξει τις διπλωματικές συνομιλίες με την Ελληνοκυπριακή Διοίκηση υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, υπό τον όρο ότι δεν θα επηρεαστούν αρνητικά τα εθνικά μας συμφέροντα και η προστασία των δικαιωμάτων της ΤΔΒΚ. Δε θα πρέπει να επιτραπούν οι πρωτοβουλίες των Ελληνοκυπρίων που εμποδίζουν την λύση, αλλά ούτε και να δοθεί ευκαιρία η μη λύση να χρησιμοποιηθεί ως όπλο εναντίον της Τουρκίας και της ΤΔΒΚ».

Το CHP: «Ερχόμαστε για το έθνος»

Το προεκλογικό πρόγραμμα του CHP συνοδεύεται από το κεντρικό προεκλογικό σύνθημα του κόμματος που είναι το «Ερχόμαστε για το έθνος». Στο επίκεντρο του κειμένου βρίσκεται η προσπάθεια του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης να μιλήσει για την ανάγκη ομαλοποίησης της Τουρκίας, μείωσης της πόλωσης και επανένταξης της σε ένα προσανατολισμό που να διασφαλίζει τη συναίνεση μεταξύ των διαφορετικών ταυτοτήτων της χώρας. Στις ίδιες περίπου γραμμές κινείται και το κεφάλαιο για την εξωτερική πολιτική, το οποίο φέρει τον τίτλο «Φήμη και Σταθερότητα». Στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, η κριτική τουCHPσχετίζεται περισσότερο με τη ζημιά που προκάλεσε η παρεμβατική πολιτική του ΑΚΡ στην περιφέρεια της Τουρκίας. Σύμφωνα με την κριτική που αναπτύσσεται, η Τουρκία έχασε την εμπιστοσύνη που είχε τόσο από τους γείτονές της, όσο και από τους συμμάχους της διεθνώς. Το CHP αντιπροτείνει την ανάπτυξη μιας εξωτερικής πολιτικής που να λαμβάνει υπόψη την γαλήνη και ευημερία στο εσωτερικό της Τουρκίας, τον πλουραλισμό, καθώς και την προσπάθεια για συνεργασίες ενσωμάτωσης σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο.

Στα ζητήματα της Ε.Ε, το CHP φαίνεται να διαφοροποιείται από τις θέσεις που ανέπτυσσε παλαιότερα. Υπογραμμίζει την αναγκαιότητα ομαλοποίησης των σχέσεων με την Ε.Ε και την προσπάθεια επανέναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Την ίδια στιγμή υπογραμμίζει ότι δεν θα γίνουν παραχωρήσεις προς την Ε.Ε που «να βλάπτουν τα εθνικά συμφέροντα». Τονίζει ότι «δεν πρόκειται να παραιτηθεί από την επιδίωξη η Ε.Ε να ικανοποιήσει τις νόμιμες διεκδικήσεις των Τουρκοκυπρίων».

Στο κεφάλαιο της εξωτερικής πολιτικής το CHPεντάσσει μια ειδική επικεφαλίδα για την Κύπρο που ονομάζεται «Το Κυπριακό πρόβλημα». Στις παραγράφους αυτές το κόμμα αναφέρει συγκεκριμένα: «Με στόχο την εξεύρεση μιας δίκαιης και μόνιμης λύσης στο Κυπριακό πρόβλημα θα προστατεύσουμε τον στόχο υπεράσπισης των δικαιωμάτων της ΤΔΒΚ και των Τουρκοκυπρίων και τον στόχο διασφάλισης της πολιτικής ισότητας των δύο κοινοτήτων. Θα διασφαλίσουμε την αύξηση της ισχύος της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και την δίκαιη κατανομή των ενεργειακών πηγών της Ανατολικής Μεσογείου. Θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε τους Τουρκοκύπριους ενάντια στα διεθνή εμπάργκο και την οικονομική απομόνωση. Δεν θα επιτρέψουμε τις παρεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις της ΤΔΒΚ. Θα εγκαθιδρύσουμε επικοινωνία με τους συνταγματικούς θεσμούς της ΤΔΒΚ σε ένα πλαίσιο αμοιβαίου σεβασμού και ισότητας».

Το Καλό Κόμμα: «Συμβόλαιο με το έθνος μας»

Το προεκλογικό πρόγραμμα του νεοϊδρυθέν Καλού Κόμματος φέρει τον τίτλο «Συμβόλαιο με το έθνος μας. Ενότητα στην κοινωνία, εμπιστοσύνη στην οικονομία, ικανότητα στη διοίκηση». Χαρακτηρίζεται κυρίως από την έντονη προσπάθεια να αποβάλει το προφίλ «ενός άλλου ΜΗΡ». Όπως είναι γνωστό ο ιδρυτικός πυρήνας του Καλού Κόμματος προέρχεται από την πρόσφατη διάσπαση από το κόμμα του Μπαχτσελί. Το κόμμα της Άκσενερ επιδιώκει να τοποθετηθεί στην κεντροδεξιά, χωρίς ωστόσο να επιτυγχάνει αυτό το στόχο ολοκληρωτικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι θέσεις του προεκλογικού προγράμματος για την Ε.Ε. Από τη μια υπογραμμίζεται ο παραδοσιακός σκεπτικισμός της δεξιάς στο ότι η υφιστάμενη διαδικασία πλήρους ένταξης δεν υπηρετεί τα συμφέροντα των πλευρών. Από την άλλη όμως τονίζεται ότι θα επιταχυνθεί η διαδικασία και το Καλό Κόμμα θα επιδιώξει την εκπροσώπηση μιας σχέσης Τουρκίας – Ε.Ε «σε πιο υγιείς βάσεις».

Στο πλαίσιο των αντιφάσεων εντάσσεται και το Κυπριακό. Το ιδρυτικό πολιτικό πρόγραμμα του Καλού Κόμματος έκανε συγκεκριμένες αναφορές σε μορφή λύσης δύο κρατών. Το προεκλογικό του πρόγραμμα αποφεύγει προτάσεις για συγκεκριμένη μορφή λύσης του Κυπριακού και υπογραμμίζει σε αρνητικούς τόνους διάφορα άλλα ζητήματα. Το Κυπριακό εντάσσεται ως ένα από τα υποκεφάλαια της εξωτερικής πολιτικής και φέρει τον τίτλο «Η Κύπρος είναι η εθνική μας υπόθεση». Στις συγκεκριμένες παραγράφους αναφέρεται ότι: «Για την Τουρκία, το θέμα της Κύπρου είναι μια εθνική υπόθεση. Η επιβίωση της τουρκικής ύπαρξης στο νησί, είναι άμεσα συνδεδεμένη με την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας και με τις ευαίσθητες στρατηγικές ισορροπίες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας που δημιουργήθηκαν με την Συνθήκη της Λοζάνης. Το κόμμα μας θα διαχειριστεί τις ειλικρινείς και βασισμένες στον αμοιβαίο σεβασμό σχέσεις μεταξύ Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου και Τουρκίας καθώς και τη συνεργασία τους υπό την αντίληψη ‘ένα έθνος δύο κράτη’. Μεταξύ των στόχων της πολιτικής μας για την Κύπρο θα είναι η σύναψη συμφωνιών Οικονομίας, Άμυνας, Ασφάλειας και Συνεργασίας με την ΤΔΒΚ. Το κόμμα μας διαφωνεί με τις ερευνητικές δραστηριότητες της Ελληνοκυπριακής πλευράς για εξεύρεση υδρογονανθράκων γύρω από την Κύπρο, οι οποίες και παραβλέπουν τα πραγματικά δικαιώματα του Τουρκοκυπριακού λαού επί των φυσικών πηγών. Θα δουλέψουμε με αποφασιστικότητα για να εμποδίσουμε τις μονομερείς ενέργειες της Ελληνοκυπριακής Διοίκησης, καθώς και τις κινήσεις της που παραβιάζουν την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Τουρκίας».

Το HDP: «Αλλάζει με εσένα»

Το προεκλογικό πρόγραμμα του HDPφέρει τον γενικό τίτλο «Αλλάζει με σένα» που παραπέμπει ευθέως όχι μόνο στην ανάγκη ανατροπών σε σχέση με την εξουσία Έρντογαν, αλλά πολύ περισσότερο στην ανάγκη επικράτησης της πίστης ότι όντως η κατάσταση μπορεί να αλλάξει. Το σημείο αυτό άλλωστε αποτελεί ένα από τα στρατηγικά μέτωπα της τραυματισμένης ηγεμονίας Έρντογαν. Δηλαδή η εμπέδωση της αντίληψης ότι πέραν του ίδιου και του ΑΚΡ δεν υπάρχει καμιά άλλη εναλλακτική επιλογή. Σε αυτό το πλαίσιο, οι πολιτικές θέσεις που προωθεί το HDP είναι εντελώς διαφορετικές σε σχέση με τα υπόλοιπα κόμματα που διεκδικούν παρουσία στην Εθνοσυνέλευση. Το κόμμα αυτό, στη σημερινή συγκυρία ως προϊόν της συνεργασίας του κουρδικού πολιτικού κινήματος και της Αριστεράς, προβάλλει πολιτικές διεκδικήσεις που έρχονται σχεδόν σε ευθεία ρήξη με το γενικό και κυρίαρχο περιβάλλον της Τουρκίας.

Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο του προγράμματος του HDPείναι η πρόταση για ένα εντελώς νέο Σύνταγμα που να προνοεί τον εκσυγχρονισμό του κοινοβουλευτικού συστήματος και την κατοχύρωση της ενίσχυσης της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ενώ απομακρύνεται από την προηγούμενη πρόταση για τοπική αυτονομία στα πλαίσια της επίλυσης του Κουρδικού, το κόμμα συνεχίζει να υπογραμμίζει την ανάγκη μεταμόρφωσης της Τουρκίας σε κοινή πατρίδα όλων των διαφορετικών εθνο-θρησκευτικών και πολιτιστικών της ταυτοτήτων. Στο ίδιο ακριβώς ύφος κινείται και το κεφάλαιο για την εξωτερική πολιτική που φέρει τον τίτλο «Ειρήνη με τους Γείτονες μας και τον Κόσμο». Για παράδειγμα το κόμμα θεωρεί ότι η Τουρκία θα πρέπει να συνεχίσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε και την ίδια στιγμή να ενισχυθούν ευρωπαϊκές αξίες όπως η δημοκρατία σε τοπικό επίπεδο, η διάκριση των εξουσιών, το κράτος δικαίου. Παράλληλα το κόμμα απορρίπτει την πολιτική που άσκησε η Ε.Ε σε σχέση με την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, αλλά και σε σχέση με το μεταναστευτικό. Στο προεκλογικό πρόγραμμα του HDP το Κυπριακό εντάσσεται στο κεφάλαιο για την εξωτερική πολιτική. Στη συγκεκριμένη παράγραφο για το κόμμα αναφέρει ότι: «Θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε τις προτάσεις και τις προσπάθειες του Τουρκοκυπριακού και Ελληνοκυπριακού λαού για να δοθεί τέλος στη διχοτόμηση του νησιού και για να διασφαλιστεί μια πολιτική λύση».

 

Νίκος Μούδουρος

Δρ. Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος, 17 Ιουνίου 2018

fileleftheros-170618.jpg

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s